θα κοιμασαι λες;
δεν πειραζει..
ειναι πολλα τα λουλουδια που σου χρωσταω.
στο ονειρο σου θα σου στρωσω ροδοπεταλα,
κι ενα μεγαλο καταλευκο λουλουδι
στα χερια σου θα ακουμπησω.
κι υστερα ως το πρωι
θα περιμενω
για το μονο νομισμα που ξερω να πληρωνομαι απο σενα,
μεχρι στα χειλη σου να σχηματιστει.
σαν μια αιωρα,
κατω απ το αυγουστιατικο φεγγαρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου