Ξερεις ποσες φορες το εχω αναρωτηθει αυτο?
Αυτο θελω?
Μονο μια στιγμη?
Μια στιγμη... η στιγμη που περνα και χανεται...
Μια στιγμη που σου αλλαζει ολη την ζωη.
Και μενεις μετα να κοιτας πισω και να γεμιζουν τα ματια σου δακρυα απο χαρα που την εζησες και απο πονο που τελειωσε.
Και οσο και αν απο τον πονο λες καλυτερα να μην το ζουσα ποτε, ευχαριστεις τον θεο που γευτηκες μια σταλα απο ευτυχια...
H καρδια σου ματωνει... "μια στιγμη, να γυρνουσε ο χρονος πισω... μια στιγμη, στο λεπτο πριν σ'αγαπησω... μια στιγμη, να χει λογο η ζωη"
Και μετα... μετα... ξεχνας τον πονο.
Και μενει η αλμυρα της αναμνησης στα χειλια και η γλυκα της γευσης στην καρδια...
Να κατι που ήθελα και δεν με ρωτησες ποτε... "ποια ηταν η πιο ομορφη στιγμη της ζωη σου...?"
1 σχόλιο:
ειναι οπως το περιγραφεις ακριβως,
φαινεται να σου ειναι τοσο οικεια κι αγαπημενη αυτη η αλμυρα..
εισαι ενας ανθρωπος γεματος αναμνησεις
και ξερεις να τις εκτιμας.
γιαυτο σε χαιρομαι.
και γι'αυτο..
Δημοσίευση σχολίου