μια μερα ειδα μια γυναικα να με δειχνει στο παιδι της και να λεει
"κοιτα, τι χαριτωμενο!" ετσι, χωρις κανενα λογο!
και χωρις κανενα λογο κι εγω, μαζευτηκα λιγο.
μια μερα ενας αλλος κυριος που βολταριζε στην παραλια με αγριοκοιταξε.
δεν εχω βροχη.. καλα καλα σκια δεν κανω.
κι ομως, με αγριοκοιταξε σου λεω..
κι απο το φοβο μου κανοντας να αλλαξω πορεια, εχασα μια τουφιτσα.
ενα απογευμα περασε μεσα μου ενα αεροπλανο της γραμμης θεσσαλονικη-αθηνα-βελιγραδι.
δεν εχω παει ποτε στο βελιγραδι. νομιζω πως ουτε θα το θελα.
και ουτε που ηθελα να μαζευω τα κομματια μου για μερες μετα.
παρ'ολα αυτα αυτο με διελυσε.
ενα κομματι μου ακομα δεν το βρηκα.
μια αλλη βραδια καλοκαιριατικη επιασε μπορα αποτομη!
μεχρι που να το καταλαβω και να τρεξω ειχα γινει μουσκεμα.
μαζεψα αρκετα στο πλυσιμο, στενεψα.
ενα μικρο συννεφακι ειμαι.
μικροτερο. μικροτερο.
ουτε να παω θελω πουθενα, ουτε να αγριευομαι ουτε και να γελουν μαζι μου.
μονο να λιαζομαι τα καλοκαιρια κατω απ τον ηλιο θελω και να κοιτω τη θαλασσα.
την αγαπω τη θαλασσα μα δεν της το χω πει ποτε, φοβαμαι μη με κοροιδεψει.
θυμαμαι ενα απογευμα, που μπηκα κατω απ'τον ηλιο και βολταριζα ανεμελα,
στραβωθηκα λιγακι και κατω κοιταξα για να ξεστραβωθω.
ειδα μια γυναικα να με σημαδευει για να με βγαλει μια φωτογραφια.
εμενα, το μικρουλι συννεφακι!
ουτε που το καταλαβα πως φουσκωσα περηφανο,
ουτε που το καταλαβα οτι ομορφυνα και τις ηλιαχτιδες αντανακλουσα,
και ουτε που το πιστευα
για μια στιγμη οτι με κοιταξε κι η θαλασσα μου ακομη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου