... Είμαι εκεί πίσω σου και σε σπρώχνω προς την κατευθυνση που θέλω εγω… Δεν είμαι ποτέ μπροστα σου όπως νομίζεις. Πάντα σε ακολουθω. Σε αφήνω να επιλεγεις εσύ την κατευθυνση που θα πάρεις και γω απλά σου ρίχνω στον δρόμο σου τις ευκαιρίες, τις καταστασεις, το γέλιο, το δάκρυ, τον πόνο, το χάδι, ακόμη και τους ανθρώπους που θα στα δώσουν όλα αυτά ή κάποια από αυτα Σου κλείνω το μάτι όταν σου κάνω το χατίρι και σε πάω εκεί που ονειρευτηκες…. Χασκογελάω όταν σου βάζω μικρές τρικλοποδιές που σου δίνουν μαθηματα ζωής. Και καμιά φορα όταν κρίνω ότι σου χρειάζεται, σου δίνω ένα δυνατό χαστούκι για να σε προσγειώσω από κει πάνω που πετας. Είναι για να σε προστατεψω και να μην γκερμοτσακιστεις παρόλο που ξερω ότι πιστευεις το αντίθετο… Και όσο και αν μου γελάς με εκείνα το διάφανο χαμόγελο δεν με με ξεγελάς. Μπορει να με ζαλίζεις λίγο, αλλα δεν σε χάνω από το βλέμμα μου. Δεν χάνω ουτε βημα σου. Είμαι εκεί πίσω σου και πατω στα χνάρια σου επάνω. Ακομη και αν δεν ταιριάζουν τα ιχνη μας, γιατι δεν ξέρω αν στο ‘χω πει αλλα δεν φοράμε ίδιο νουμερο. Εγω έχω μεγαλο πόδι και μεγάλο βημα. Για να τρέχω και να σε φτάνω όταν προσπαθεις να μου ξεφύγεις… Kαι μην ξεχνάς! Μην είσαι πολύ απασχολημένη με τα δάκρυα της δυστυχίας σου, για να μπορείς να δεις την πραγματική ερμηνεία ενός άσχημου γεγονότος…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου