πειρατης στη μια ακρη των χειλιων σου

ή ναυαγος στην άλλη τους,

ιπποτης ή παλιάτσος

που το ένα χερι σου υποκλινόμενος φιλα

ή με το αλλο πιανεται και χορευει,

ενας ρωμαλαιος πολιορκητης

του καστρου των ματιων σου,

που να γκρεμισει προσπαθει ωστε να δει πιο μεσα, πιο βαθια, πιο καθαρα,

το μόνο θησαυρό σου, την αληθεια,

ή ενας θλιμμενος ποιητης που πνίγεται σ'ενα σου δακρυ,

θαλασσες γραφει,

κι ονειρευεται οτι γελας -κι ας κλαις

κι ολα τα λογια μαζεμενα, ενα μονάχα χαδι να συνθεσουν στα μαλλια ανίκανα,

ο τσαρλι τσαπλιν την ημερα

ή ο ρωμαιος οταν το σουρουπο αγκαλιαζει το βλεμμα σου

θα'θελες να'μαι;

ενα σου "Θέλω" ισχυρο, κι ύστερα απ'το "αλλά", "δεν εχω";

ή ενα "Εχω", τεράστιο μα κατατροπωμένο;

τίποτα, ολα, και τιποτα.

μόνο να είμαι απέναντι στο είμαι σου,

και ενα νιώθω στο αισθάνομαι μπροστα.

με "και" δεμενα. οχι "ή"..